Charakterystyka wykrywania i wymagania techniczne radarów antydronowych

Radary antydronowesą przeznaczone przede wszystkim do precyzyjnego monitorowania przestrzeni powietrznej na niskiej wysokości poniżej 1000 metrów nad ziemią.skutecznie wychwytują sygnały zamieszania generowane przez obiekty na ziemi, cele powietrzne i różne zakłócenia środowiskowe, zapewniając wysokiej jakości podstawowe dane do późniejszej identyfikacji celów, śledzenia trajektorii i podejmowania decyzji dotyczących przeciwdziałania.Zgodnie z ogólnymi normami klasyfikacji przestrzeni powietrznej w sektorze lotniczym, przestrzeń powietrzna poniżej 1 000 metrów jest wyraźnie określona jako przestrzeń powietrzna na niskiej wysokości, a obszar poniżej 100 metrów jest klasyfikowany jako przestrzeń powietrzna na bardzo niskiej wysokości.Wpływ czynników takich jak przeszkody terenowe i odbicia budynkówW tym samym czasie obszar ten odpowiada wymaganiom trwałości i eksploatacji małych dronów.co czyni ją główną strefą aktywności dronów fotograficznychPrzykładem może być radar pulsowy Dopplera, najczęściej stosowany i najbardziej zaawansowany technologicznie radar w dziedzinie antydronowej.typowe niskie prędkości, charakterystyka dronu o małej wielkości (LSS) znacząco ogranicza dokładność wykrywania, ciągłą stabilność i zdolności przeciwdziałające zakłóceniom systemów radarowych w wielu wymiarach,w tym moc sygnału, trajektorii ruchu, przekroju poprzecznego radaru (RCS) i stabilności postawy lotu (jak pokazano na rysunku 3).i optymalizacji wydajności radarów antydronowych.

1Wymogi dotyczące dostosowania do wielu scenariuszy i określania celów

Podstawowa cecha dronów, czyli loty na niskiej wysokości, nakłada na zdolność radaru antydronowego do dostosowywania się do wielu scenariuszy i identyfikacji celów rygorystyczne wymagania.Te radary muszą dokładnie zidentyfikować różne ruchome cele na ziemi., strefy niskiej wysokości i ultra niskiej wysokości w różnorodnych i złożonych terenach i środowiskach, takich jak budynki miejskie, regiony górskie i otwarte pola.pojazdy naziemne, stado ptaków wędrujących oraz drony o różnych rozmiarach i trybach lotu (np. wielo-rotorowe, na skrzydłach stałych, pionowe startowanie i lądowanie).odbicia na ścianach budynków, zakłócenia fal terenu i rozproszenie roślinności gruntowej), niektóre radary antydronowe stosują strategię optymalizacji dynamicznego dostosowywania kąta wysokości.Poprzez zmianę kierunku oświetlenia w czasie rzeczywistymW celu zwiększenia efektywności, kąta pokrycia i rozkładu energii wiązki radarowej, aktywnie unikają regionów z skoncentrowanym bałaganem na ziemi, poprawiając współczynnik sygnału do hałasu (SNR) sygnałów docelowych.Ta metoda uniknięcia biernej ma znaczące ograniczenia techniczne, co często prowadzi do wysokiego "niewykrywalnego wskaźnika wykrywania" w wykrywaniu dronów.Ponieważ (konwencjonalna) przestrzeń powietrzna większości małych dronów użytkowych i przemysłowych koncentruje się poniżej 100 metrów (ultra-niska wysokość), jest to wyzwanie dla wiązki radarowej, aby osiągnąć bezproblemowe pokrycie tego obszaru po dostosowaniu kąta podniesienia.Zwłaszcza w skomplikowanych terenach, takich jak gęste budynki miejskie i doliny górskie, ślepe plamy spowodowane przeszkodą rozszerzają się jeszcze bardziej, znacząco zwiększając ryzyko niewykrycia.wydajny i niezawodny system radarowy antydronowy musi posiadać dojrzałe możliwości automatycznego rozpoznawania celów (ATR);Używając algorytmów głębokiego uczenia się do ekstrakcji, klasyfikacji i walidacji wychwyconych sygnałów, może dokładnie odróżnić cele dronów od bałaganu, ptaków i innych źródeł zakłóceń,zasadnicze zmniejszenie ryzyka niewykrywania i fałszywego alarmu przy jednoczesnym zapewnieniu wiarygodności wyników wykrywania.

2Wymagania wysokiej czułości dla wykrywania słabego sygnału

Większość małych dronów, zwłaszcza drony wielorotorowe klasy konsumenckiej, posiadają niewielkie rozmiary.mają wartość RCS w zakresie od 00,01 do 0,1 metra kwadratowego, znacznie niższe niż w przypadku tradycyjnych samolotów, takich jak myśliwce i śmigłowce.Słabe sygnały radarowe, które odbijają, są łatwo maskowane przez bałagan i zakłócenia elektromagnetyczne., stanowiące ogromne wyzwania w zakresie wychwytywania sygnału.wzmocnienieEfektywnie filtrując zakłócenia elektromagnetyczne i bałagan,Radar musi również obejmować szeroki zakres wykrywania, aby osiągnąć podwójne cele wydajności: wykrywanie dalekiego zasięgu i precyzyjne pozycjonowanie krótkiego zasięgu.." Realizacja tego podstawowego celu wyników musi opierać się na wysokiej niezawodności wykrywania i identyfikacji,konieczność zbudowania współpracującego systemu "sprzętu + algorytmu" poprzez wielowymiarową optymalizację technicznąNa poziomie sprzętowym, podstawowe komponenty, takie jak anteny o wysokiej wrażliwości i odbiorniki o niskim poziomie hałasu, są uaktualniane w celu zwiększenia efektywności odbioru sygnału i konwersji.zaawansowane technologie, takie jak adaptacyjne filtrowanie, kompresja pulsu i wykrywanie stałej częstotliwości fałszywego alarmu (CFAR) zostały wprowadzone w celu wzmocnienia możliwości identyfikacji słabych sygnałów docelowych.rozpoznawanie cech, oraz stabilne zablokowanie słabych sygnałów docelowych, zapobiegając błędnym ocenom sygnału i nieprzyjrzystej ocenie wpływającej na skuteczność i dokładność kolejnych operacji przeciwdziałania,spełniając w ten sposób wymagania praktycznych scenariuszy zastosowań.

3Stabilne wymagania w zakresie śledzenia dla celów niskich prędkości

Charakterystyka lotów bezzałogowych w niskich prędkościach stanowi również znaczące wyzwanie dla stabilnej funkcji śledzeniaRadarWiększość małych dronów lata z prędkością od 10 do 50 kilometrów na godzinę, z niektórymi ultra-niskiej wysokości unoszących się dronów zbliżających się do zerowej prędkości.Ich charakterystyka ruchu jest niemal nie do odróżnienia od charakterystyki pływającego bałaganu., wolno latające ptaki, spadające obiekty i inne cele zakłócające.nie utrzymywanie stabilnego blokowania celów dronów i potencjalnie wprowadzenie w błąd osądów czujników pomocniczych, takich jak czujniki optyczne i podczerwoneProwadzi to do odchyleń danych i błędów w podejmowaniu decyzji w systemach fuzji wielosensorów.Takie odchylenia są następnie przenoszone na jednostki przeciwdziałania w rozwiązaniu antybezzałogowego systemu lotniczego (C-UAS)., takich jak urządzenia zakłócające kierunek, fizyczne mechanizmy przechwytywania i systemy przeciwdziałania laserowego, co powoduje opóźnione i niedokładne działania przeciwdziałania.Nie potrafią przechwycić dronów w odpowiednim czasie i skutecznie, a nawet mogą powodować zakłócenia w pobliżu niewinnych celów.Aby rozwiązać ten problem, systemy radarowe wymagają wysokich współczynników aktualizacji skanowania i szybkich możliwości identyfikacji celu.Modele przewidywania trajektorii docelowej, mogą one aktualizować w czasie rzeczywistym parametry ruchu celu (prędkość, trajektoria, postawa, tendencja lotu), szybko odróżniając niskoprężne drony od różnych celów zakłócających,i zapewnienie kolejnym jednostkom przeciwdziałania, dokładne i ciągłe wspieranie danych dotyczących celów, co zapewnia dokładność i terminowość operacji śledzenia i przeciwdziałania,w pełni spełniające wymagania szybkiego reagowania w praktycznych scenariuszach, takich jak bezpieczeństwo, wojskowych i ochrony przed zdarzeniami.

Jesteśmy dostawcąsystem antydronowy Aby uzyskać więcej informacji, prosimy o kontakt: Susan@uav-ir.com.