Detectie kenmerken en technische eisen van anti-drone radars

Anti-drone radarszijn voornamelijk ontworpen voor de nauwkeurige bewaking van het luchtruim op lage hoogte onder de 1000 meter boven de grond.Ze vangen op efficiënte wijze de signalen op die worden gegenereerd door grondobjecten., luchtdoelen en verschillende milieuinterferenties, waardoor kwalitatief hoogwaardige fundamentele gegevens worden verstrekt voor latere doelidentificatie, trajectonderzoek en besluitvorming over tegenmaatregelen.Volgens de algemene normen voor de indeling van het luchtruim in de luchtvaartsector, wordt het luchtruim onder 1000 meter expliciet gedefinieerd als luchtruim op lage hoogte, waarbij het gebied onder 100 meter wordt ingedeeld als luchtruim op ultralage hoogte.Onder invloed van factoren zoals terreinobstructie en gebouwreflectieHet is ook belangrijk om te kijken naar de mogelijkheden voor het gebruik van kleine drones en om te kijken naar de mogelijkheden voor het gebruik van kleine drones.Het is de belangrijkste activiteitszone voor drones voor luchtfotografie van de consument.Als voorbeeld nemen we de puls-Doppler radar, de meest gebruikte en technologisch volwassen radar op het gebied van anti-drones.de typische lage snelheid, beperken de kleinschalige (LSS) kenmerken van drones de detectie-nauwkeurigheid, continue stabiliteit en interferentiebeperkende mogelijkheden van radarsystemen in meerdere dimensies aanzienlijk,inclusief signaalsterkteHet is een kerntechnische uitdaging die bij het ontwerp, de ontwikkeling, de uitvoering en de uitvoering van het programma prioriteit moet krijgen.en prestatie optimalisatie van anti-drone radars.

1. Aanpassingsmogelijkheden voor meerdere scenario's en vereisten voor het identificeren van doelen

De kernkenmerken van drones ‘vlucht op lage hoogte’ stellen strikte eisen aan de aanpassingsvermogen en doelidentificatie van anti-drone-radars voor meerdere scenario's.Deze radars moeten verschillende bewegende doelen op de grond nauwkeurig identificeren., laaggelegen en ultralaaggelegen zones over uiteenlopende en complexe terreinen en omgevingen, zoals stedelijke gebouwen, bergachtige gebieden en open velden.grondvoertuigen, trekvogels en drones van verschillende grootte en vluchtmodus (bijv. multi-rotor, vaste vleugel, verticaal opstijgen en landen).weerspiegeling van de muur van een gebouw, verstoringen van het terrein en verspreiding van de grondvegetatie), gebruiken sommige anti-drone radars een optimalisatiestrategie van dynamische aanpassing van de hoogtehoek.Door de verlichtingsrichting in realtime te veranderenHet is de bedoeling dat de opstelling van de radar, de afmetingshoek en de energiedistributie van de radarstraal, actief gebieden met geconcentreerde grondverwarring vermijden, waardoor de signaal-ruisverhouding (SNR) van de doelsignalen verbetert.deze passieve vermijdingsmethode heeft opmerkelijke technische beperkingen, wat vaak resulteert in een hoge "missed detection rate" bij het detecteren van drones.Aangezien het (conventionele) operationele luchtruim van de meeste kleine drones van industriële en consumentenkwaliteit zich onder de 100 meter (ultra-lage hoogte) bevindt, is het voor de radarstraal een uitdaging om na het aanpassen van de hoogtehoek een naadloze dekking van dit gebied te bereiken.Vooral in complexe gebieden zoals dichtbevolkte stedelijke gebouwen en bergvalleien., blinde vlekken veroorzaakt door obstructie verder uitbreiden, waardoor het risico op gemiste detecties aanzienlijk toeneemt.een efficiënt en betrouwbaar radarsysteem tegen drones moet uitgerust zijn met volwassen automatische doelherkenning (ATR) -mogelijkheden;Door gebruik te maken van deep learning algoritmen om te extraheren, te classificeren en te valideren de gevangen signalen, het kan nauwkeurig onderscheiden drone doelen van rommel, vogels, en andere interferentie bronnen,de risico's van gemiste detecties en valse alarmen fundamenteel verminderen en tegelijkertijd de betrouwbaarheid van de detectieresultaten waarborgen;.

2. Hoge gevoeligheidseisen voor zwakke signaaldetectie

De kernkenmerken van drones zijn ‘kleine afmetingen’, wat resulteert in een extreem lage radar doorsnede (RCS).hebben een RCS-waarde tussen 0 en.01 tot 0,1 vierkante meter, aanzienlijk lager dan dat van traditionele vliegtuigen zoals gevechtsvliegtuigen en helikopters.De zwakke radarsignalen die ze reflecteren worden gemakkelijk verborgen door omgevingsverwarring en elektromagnetische interferentie.Deze eigenschap vraagt een uitzonderlijk hoge gevoeligheid van radardetectoren, waardoor robuuste mogelijkheden voor zwakke signaal-extractie vereist zijn.versterkingTerwijl we effectief elektromagnetische interferentie en rommel filteren,De radar moet ook een breed detectiebereik bestrijken om de dubbele prestatiedoelstellingen van "detectie op lange afstand en nauwkeurige positionering op korte afstand" te bereiken.." De verwezenlijking van deze kernprestatiedoelstelling moet gebaseerd zijn op een hoge detectie- en identificatiebetrouwbaarheid,de noodzaak van de bouw van een samenwerkend "hardware + algoritme"-systeem door middel van multidimensionale technische optimalisatieOp hardware-niveau worden kerncomponenten zoals hooggevoelige antennes en geluidsvrije ontvangers geüpgraded om de signaalontvangst- en omzettingsefficiëntie te verbeteren. Op algoritmisch niveau worden kerncomponenten zoals hooggevoelige antennes en geluidsvrije ontvangers geüpgraded om de signalontvangst- en omzettingsefficiëntie te verbeteren.geavanceerde technologieën zoals adaptieve filtering, pulscompressie en constante vals alarmeringsfrequentie (CFAR) worden ingevoerd om de identificatiecapaciteit voor zwakke doelsignalen te versterken.kenmerkenherkenning, en een stabiele vergrendeling van zwakke doelsignalen, waardoor de efficiëntie en nauwkeurigheid van de daaropvolgende tegenmaatregelen niet worden beïnvloed door signaalfouten en gemiste beoordelingen,het voldoen aan de eisen van praktische toepassingsscenario's.

3Stabiel opsporingsvereisten voor lage snelheid doelwitten

De kenmerken van drones ‘vlucht met lage snelheid’ vormen eveneens een aanzienlijke uitdaging voor de stabiele volgfunctie van drones.radarDe meeste kleine drones vliegen met een snelheid van 10 tot 50 kilometer per uur, met sommige ultra-lage hoogtes zwevende drones die de snelheid van nul naderen.hun bewegingskenmerken zijn bijna niet te onderscheiden van die van drijvende rommelTraditionele tracking-algoritmen hebben moeite om ze effectief te onderscheiden op basis van snelheidsverschillen.niet in staat zijn om een stabiele vergrendeling op drones te behouden en mogelijk de beoordelingen van hulpsensoren zoals optische en infraroodsensoren te misleidenDit leidt tot afwijkingen van de gegevens en beslissingsfouten in multi-sensor fusie systemen.Deze afwijkingen worden verder verspreid naar de tegenmaatregel-eenheden binnen de oplossing van het C-UAS (Contra-Unmanned Aerial System)., zoals richtingsjammerende apparaten, fysieke onderscheppingsmechanismen en lasertegenmaatregelsystemen, wat resulteert in vertraagde en onnauwkeurige tegenmaatregelen.Ze onderscheppen doeldrones niet op een tijdige en effectieve manier en kunnen zelfs interferentie veroorzaken met omringende onschuldige doelen.Om dit probleem op te lossen, vereisen radarsystemen een hoge scan update snelheid en snelle doel identificatie mogelijkheden.en doeltrajectvoorspellingsmodellen, kunnen zij de bewegingsparameters van het doel (snelheid, baan, houding, vluchttrend) in realtime bijwerken en snel onderscheid maken tussen drones met lage snelheid en verschillende interferentiedoelen,en de daaropvolgende tegenmaatregelen eenheden in realtime, nauwkeurige en voortdurende ondersteuning van de doelgegevens, die de nauwkeurigheid en de tijdigheid van de opsporings- en tegendeeloperaties waarborgen,volledig voldoen aan de vereisten voor snelle reactie van praktische scenario's zoals veiligheid, militaire en evenementenbescherming.

Wij zijn een leverancier vananti-dronesysteem Voor meer informatie kunt u contact opnemen met: Susan@uav-ir.com.